تبلیغات
سوز دل - انتقام
هاتف

انتقام

پنجشنبه 19 فروردین 1389 05:41 ب.ظ

نویسنده :

باز كن از سر گیسویم بند
پند بس كن كه نمیگیرم پند
در امید عبثی دل بستن
تو بگو تا به كی آخر تا چند
از تنم جامه برآر و بنوش
شهد سوزنده لبهایم را
تا یكی در عطشی دردآلود
بسر آرم همه شبهایم را
خوب دانم كه مرا برده زیاد
من هم از دل بكنم بنیادش
باده ای  ‚ ای كه ز من بی خبری
باده ای تا ببرم از یادش
شاید از روزنه چشمی شوخ
برق عشقی به دلش تافته است
من اگر تازه و زیبا بودم
او ز من تازه تری یافته است
شاید از كام زنی نوشیده است
گرمی و عطر نفسهای مرا
دل به او داده و برده است زیاد
عشق عصیانی و زیبای مرا
گر تو دانی و جز اینست بگو
پس چه شد نامه چه شد پیغامش
خوب دانم كه مرا برده ز یاد
زآنكه شیرین شده از من كامش
منشین غافل و سنگین و خموش
زنی امشب ز تو می جوید كام
در تمنای تن و آغوشی است
تا نهد پای هوس بر سر نام
عشق طوفانی بگذشته او
در دلش ناله كنان می میرد
چون غریقی است كه با دست نیاز
 دامن عشق ترا می گیرد
 دست پیش آر و در آغوش گیر
این لبش این لب گرمش ای مرد
این سر و سینه سوزنده او
این تنش این تن نرمش ای مرد

 

                                                             (فروغ )




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -